บะหมี่ตั้นไจ่ตู้เสี่ยวเยว่ (ร้านดั้งเดิมไถหนาน)

รีวิว

เรื่องราวของตู้เสี่ยวเยว่เริ่มขึ้นในปี 1895 ชาวประมงหงอวี้โถวออกทะเลไม่ได้ในฤดูไต้ฝุ่นช่วงเชงเม้งถึงไหว้พระจันทร์ จึงหาบแผงบะหมี่ออกขายหารายได้เสริม แขวนโคมที่เขียนคำว่าตู้เสี่ยวเยว่ ซึ่งหมายถึงผ่านพ้นเดือนเงียบเหงา ตั้งแผงแห่งแรกแถวศาลเจ้าสุ่ยเซียน ต่อมาครอบครัวแยกสายกันทำ และเรื่องว่าสายไหนได้ป้ายชื่อไหนแต่ละแหล่งพูดไม่ตรงกัน ร้านเลขที่ 16 ถนนจงเจิ้ง เขตจงซีนี้คือร้านที่แบรนด์เรียกว่าร้านดั้งเดิมไถหนาน ชั้นล่างราว 18 ที่นั่ง ชั้นบนราว 40 ที่นั่ง

บะหมี่ตั้นไจ่เสิร์ฟในชามเล็ก เส้นเหลืองลวกน้ำร้อน โรยหมูสับสูตรตกทอดที่ใช้เนื้อแดงเป็นหลัก ใส่พริกไทย ผักชี และกุ้งสดหนึ่งตัว แล้วเติมน้ำซุปที่เคี่ยวจากกุ้ง เมื่อเทียบกับร้านอื่นจะดูประณีตกว่า น้ำหมูสับเข้มข้นกว่า สั่งไข่พะโล้หรือลูกชิ้นหมูเพิ่มได้ ภายในร้านยังคงโคมแดง ม้านั่งเตี้ย และเตาเตี้ยแบบแผงลอย เห็นพ่อครัวนั่งลวกเส้นอยู่

คนที่ชอบบอกว่ากลิ่นกระเทียม น้ำส้มสายชูดำ และน้ำซุปกุ้งมีมิติชัดเจน เป็นชามที่จำได้มากที่สุดในทริป บางคนว่าบรรยากาศร้านเก่าคือเสน่ห์หลัก ส่วนคำติคือชามเล็ก ราคาแบบแหล่งท่องเที่ยว บางคนรู้สึกว่าทั้งหวานทั้งเค็มเกินไป หรือชื่อเสียงมากกว่ารสชาติ และม้านั่งตอนนั่งรวมโต๊ะก็ค่อนข้างแคบ

เว็บไซต์ทางการระบุปิดสองทุ่มครึ่ง สั่งรอบสุดท้ายสองทุ่ม แต่ข้อมูลแผนที่ระบุปิดหนึ่งทุ่มห้าสิบนาที แต่ละแหล่งไม่ตรงกัน ควรเช็กก่อนไป ราคาบะหมี่ก็ไม่ตรงกันทุกแหล่ง ช่วงหลังมีนักท่องเที่ยวบันทึกไว้ราว 90 ดอลลาร์ไต้หวันต่อชาม ให้ยึดเมนูในร้านเป็นหลัก ร้านอยู่บนถนนจงเจิ้ง ใกล้พิพิธภัณฑ์วรรณกรรมไต้หวันและศาลขงจื๊อ แวะต่อกับการเที่ยวได้สะดวก ถ้าขับรถควรจอดลานจอดเสียเงินใกล้ๆ

เหมาะกับคนที่มาไถหนานครั้งแรกและอยากรู้จักบะหมี่ตั้นไจ่จากต้นตำรับ ชามหนึ่งปริมาณแค่ของว่าง ควรเพิ่มไข่พะโล้ หรือสั่งกับข้าวเล็กๆ หลายอย่างแบ่งกับเพื่อน ใครไม่ชอบรสจัดให้ชิมรสดั้งเดิมก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเติมน้ำส้มสายชูไหม