หวังหวั่งเมี่ยนเซี่ยนหู

รีวิว

หวังหวั่งเมี่ยนเซี่ยนหูตั้งอยู่บนถนนหมินจู๋ ปลายตลาดแห่งที่หนึ่งของลู่กั่ง ติดกับร้านโร่วเกิงเฉวียน และเป็นร้านหมี่ซั่วข้นที่คนท้องถิ่นนึกถึงเป็นอันดับแรก นิตยสารซื่อซ่างหวานเจียระบุว่าเปิดในปี 1930 ส่วนเว็บไซต์ยิ้มไต้หวันบันทึกว่ารุ่นแรกคือคุณหวังเฉาหยาง ย้ายจากอี๋หลานมาลู่กั่ง และเลี้ยงทั้งครอบครัวด้วยแผงหมี่ซั่วข้นเพียงแผงเดียว ข่าวปี 2024 ระบุว่าปัจจุบันพี่น้องรุ่นที่สามเป็นผู้ดูแล รวมแล้วเกือบร้อยปี

หมี่ซั่วข้นแบบลู่กั่งต่างจากแบบใส่หอยนางรมและไส้หมูที่พบทางภาคเหนือ ในชามมีเส้นหมี่สีขาวเส้นเล็ก หมูเนื้อแดงหั่นเส้น ไข่ และกุ้งแห้ง กลิ่นหอมของกุ้งแห้งคือหัวใจของชามนี้ บทความต่าง ๆ บรรยายว่าน้ำซุปเนียนลื่น นอกจากหมูที่ต้องเคี้ยว เครื่องอื่นแทบละลายในปาก ซดได้เหมือนดื่ม รสค่อนข้างอ่อน หลายบทความแนะนำให้ชิมรสเดิมก่อน แล้วค่อยเติมน้ำส้มดำ พริกไทย หรือซอสพริก ร้านขายเมนูเดียวจึงไม่ต้องคิดมาก

ด้านความเห็น สื่อและบล็อกเกอร์ส่วนใหญ่ชมราคาย่อมเยาและรสชาติดั้งเดิมที่ไม่เปลี่ยนมาหลายสิบปี บทความช่วงหลังก็บอกว่าน้ำซุปหวานอ่อน ๆ ไม่ข้นเกินไป แต่ก็มีคนรู้สึกว่าจืดเกิน คนชอบรสจัดต้องพึ่งเครื่องปรุงบนโต๊ะ ราคาปรับตามค่าครองชีพ สิบปีก่อนชามละ 25 เหรียญ ต่อมาเป็น 30 เหรียญ และตั้งแต่พฤศจิกายน 2024 ชามเล็ก 35 เหรียญ ชามใหญ่ 45 เหรียญ ร้านให้เหตุผลว่าราคาหมู แก๊ส และค่าแรงสูงขึ้น ควรดูราคาที่ร้านอีกครั้ง

เวลาเปิดแต่ละแหล่งระบุต่างกันเล็กน้อย ราวตีห้าครึ่งหรือหกโมงเช้าถึงประมาณหกโมงครึ่งเย็น คนแน่นทั้งวันธรรมดาและวันหยุด ที่นั่งน้อย บรรยากาศร้านอาหารพื้นบ้านเรียบง่าย แต่อาหารออกเร็ว โต๊ะหมุนเร็ว จึงมักรอไม่นาน คนลู่กั่งยังนิยมใส่ถุงพลาสติกเดินซดไปด้วย ซื้อกลับจึงสะดวก ข้าง ๆ คือตลาดแห่งที่หนึ่ง กินต่อได้ทั้งซุปข้นหมู เกี๊ยวคริสตัล และบ๊ะวาน

เหมาะกับคนที่อยากกินอาหารเช้าลู่กั่งแท้ ๆ ด้วยเงินไม่กี่สิบเหรียญ แนะนำสั่งชามเล็ก ซดรสเดิมสักสองสามคำ แล้วเติมน้ำส้มดำกับซอสพริก ถ้ายังไม่อิ่มให้ไปสั่งซุปข้นปลาหมึกหมูที่ร้านโร่วเกิงเฉวียนข้าง ๆ เพิ่ม ซึ่งเป็นคู่ที่คนท้องถิ่นกินกันประจำ