ไอศกรีมเผือกอาจง

รีวิว

ไอศกรีมเผือกอาจงอยู่บนถนนชิงอวิ๋นช่วงที่สามในเมืองโถวเฉิง เดินจากสถานีโถวเฉิงราวสิบนาที จิ้งโจวคานรายงานว่าผู้ก่อตั้งหวงซีจงหัดทำไอศกรีมโบราณด้วยตัวเองตั้งแต่ทศวรรษ 1960 จดทะเบียนในชื่อเซิ่งเหม่ยห้องเย็นเมื่อปี 1973 และเปลี่ยนชื่อเป็นอาจงอีกสองปีต่อมา เคยเป็นผู้ค้าส่งไอศกรีมเผือกรายใหญ่ที่สุดทางเหนือแม่น้ำหลานหยาง ต่อมาลูกชายคนที่สามหวงจื้ออันรับช่วง ฝ่าการแข่งขันจากแบรนด์ใหญ่และวิกฤตซาร์ส ปี 2004 ปรับบ้านเก่าเป็นหน้าร้านขายปลีก หลังอุโมงค์เสวี่ยซานเปิดก็กลายเป็นจุดแวะยอดนิยมบนทางหลวงเลียบชายฝั่ง

แรกเริ่มมีแค่เผือก ถั่วแดง และสับปะรด จึงถูกเรียกว่าไอศกรีมสามสี ต่อมาเพิ่มถั่วลิสง ลำไย และข้าวเหนียวดำ รสเผือกเด่นเนื้อเหนียวหนึบแบบเกล็ดหิมะ มีเนื้อเผือกเป็นเม็ด รายงานหนึ่งระบุว่าทำจากวัตถุดิบธรรมชาติ ไม่มีนมและสารเติมแต่ง หนึ่งถ้วยเลือกได้สามลูก จิ้งโจวคานปี 2017 ระบุสามลูก 45 ดอลลาร์ไต้หวัน ลูกค้าช่วงหลังบอกว่าขึ้นเป็นราว 60 แต่ละแหล่งไม่ตรงกัน ราคาจริงให้ดูที่ร้าน

คำชมเน้นที่รสเผือกเข้มข้น รสชาติย้อนวัย หวานกำลังดี สับปะรดและถั่วลิสงก็ไม่หวานเกิน ราคาคุ้ม คำติได้แก่ วันหยุดคนเยอะต้องต่อคิว ที่นั่งในร้านน้อยมาก ส่วนใหญ่ต้องยืนกินนอกร้าน บางคนว่าโดยรวมหวานไป กินไปสักพักเหลือแต่รสน้ำเชื่อม และสามลูกปริมาณน้อย

ร้านเปิดราวเก้าโมงเช้าถึงสามทุ่มทุกวัน ควรเช็กก่อนไป ในร้านตกแต่งด้วยรถเข็นโบราณ ถังทำไอศกรีม และของเก่า เหมาะถ่ายรูป ริมถนนใหญ่จอดรถยาก รถทัวร์บางครั้งจอดชั่วคราว ขับรถมาเองควรจอดในซอยหรือลานจอดใกล้ ๆ แล้วเดินมา นั่งรถไฟมาเดินจากสถานีโถวเฉิงสะดวกที่สุด

เหมาะกับนักท่องเที่ยวที่ขับเลียบชายฝั่ง แวะถนนเก่าโถวเฉิงหรือท่าเรืออูสือ หน้าร้อนยิ่งสดชื่น มาครั้งแรกต้องสั่งรสเผือก จับคู่สับปะรดกับถั่วลิสงคือชุดคลาสสิก ถ้ากลัวหวานเลือกถั่วแดงหรือลำไยมาช่วยถ่วง