อีจง เฟิงเหรินปิง

รีวิว

อีจงเฟิงเหรินปิงอยู่ในซอย 3 ถนนอวี้ไฉ เยื้องประตูหน้าโรงเรียนมัธยมไถจงอีจง ปี 1946 คุณเฉินเต๋อว่างเริ่มจากรถเข็นไม้ขายน้ำแข็งชาแดงใส่ไอศกรีม ทศวรรษ 1950 เพิ่มรสสับปะรด และราวปี 1970 เปลี่ยนมาใช้น้ำแข็งบ๊วยเปรี้ยวเป็นฐานเพราะสับปะรดมีเป็นฤดู ปัจจุบันสืบทอดถึงรุ่นที่สาม มีเรื่องเล่าว่าลูกค้ากินน้ำแข็งแม้หน้าหนาวจนถูกแซวว่าเป็นน้ำแข็งของคนบ้า ภายหลังจึงเปลี่ยนเป็นคำพ้องเสียง ห่างไปราว 500 เมตรบนถนนซวงสือมีร้านเฟิงเหรินปิงต้นตำรับอีกร้าน ทั้งสองเล่าที่มาต่างกันจึงมักถูกนำมาเทียบ

เมนูมีแค่สามอย่าง คือ เฟิงเหรินปิงสูตรเด่น เฟิงเหรินปิงแบบแห้ง และน้ำแข็งบ๊วย สูตรเด่นใช้น้ำแข็งบดละเอียดราดน้ำบ๊วยทำเอง โรยถั่วเชื่อมน้ำผึ้ง แล้ววางไอศกรีมนมทำมือ ถั่วเม็ดสวยนุ่มแต่หนึบ ความเปรี้ยวและเค็มนิด ๆ ของบ๊วยตัดความหวานของถั่วพอดี ไอศกรีมเข้มข้นนุ่มลิ้น แบบแห้งลดน้ำแข็งบ๊วยแต่เพิ่มไอศกรีมเป็นสองเท่า จึงหวานและเข้มกว่า ราคาแต่ละแหล่งระบุตั้งแต่ 40 ถึง 51 ดอลลาร์ไต้หวัน ควรเช็กก่อนไป

คำชมเน้นที่ความสมดุลของเปรี้ยว หวาน เค็ม และความรู้สึกถวิลหา มีนักเขียนที่เลือกร้านนี้มายี่สิบปี และบล็อกเกอร์ที่เดินผ่านหลายร้อยครั้งก่อนลองแล้วติดใจทันที ส่วนเสียงติคือ น้ำบ๊วยเค็มเกินไปและตัวเลือกน้อย บางคนจึงชอบร้านต้นตำรับที่มีเครื่องหลากหลายกว่า เช่น บัวลอยเผือกและไข่มุก

ที่นี่ไม่มีหน้าร้านจริงจัง ที่นั่งอยู่ข้างทางเดินใต้อาคาร มีที่บังแดด โต๊ะเก้าอี้เก่าแต่สะอาด หน้าร้อนและวันหยุดคนเยอะ แต่คนกินน้ำแข็งลุกเร็ว ปกติรอไม่นาน เวลาเปิดราวเที่ยงถึงสี่ทุ่ม บางแหล่งว่าเปิดสิบโมงเช้า ส่วนวันหยุดมีทั้งวันอังคาร วันอังคารกับวันเสาร์ หรือหยุดไม่แน่นอน ควรเช็กก่อนไป

เหมาะกับคนเดินย่านอีจงแล้วอยากกินน้ำแข็งรสโบราณสักถ้วย มาครั้งแรกสั่งสูตรเด่นจะได้รสครบทั้งสามอย่าง ถ้าไม่ชอบเปรี้ยวลองแบบแห้ง อยากสดชื่นเบา ๆ สั่งน้ำแข็งบ๊วยอย่างเดียว